Belgische VN rapporteur benadrukt het belang van Tibetaanse nomaden

Het behoud van de nomaden en hun levenswijze werd ook nog eens onderstreept door Olivier De Schutter, speciale rapporteur van de Verenigde Naties inzake het recht op voedsel. Naast zijn functie bij de VN is Olivier De Schutter ook actief in de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties en doceert hij Europees recht en rechtstheorie aan de Katholieke Universiteit Leuven. Tijdens zijn bezoek van 15 tot 23 december 2010 reisde de VN rapporteur op officiële uitnodiging door China. In zijn rapport verklaarde hij dat China in de laatste 30 jaar gigantische economische en sociale vooruitgang heeft geboekt. Miljoenen mensen werden uit de armoede getild (van 652 miljoen tot 135 miljoen tussen 1981 en 2004). Toch staat China nog voor grote uitdagingen.

“These challenges include improving the situation of people living in rural areas and the situation of rural migrant workers, improving security of land tenure and access to land, making a transition towards more sustainable agriculture, and addressing the areas of nutrition and food safety.”

Hoewel de voedselzekerheid enorm verbeterde benadrukte De Schutter dat het recht op voedsel uit vier aanvullende componenten bestaat. Om beschikbaarheid te garanderen moet er voedselveiligheid zijn op nationaal niveau. Daarop moet het voedsel toegankelijk zijn voor alle – ook kwetsbare – regio’s. Daarnaast moet er voldoende aandacht gegeven worden aan de toereikendheid van het voedsel, de voedingswaarde. Tot slot moet het voedselsysteem duurzaam en toekomst gericht zijn.

“At the same time, the massive transition of the Chinese economy and society over the past generation, as well as the threats represented by land degradation and climate change, have brought about their own challenges. Industrialization and urbanization increase pressure on farmland. Since 1997, China has lost 8.2 million hectares of arable land due to urbanization and forest and grassland replanting programmes… This shrinking of arable land represents a major threat to the ability of China to maintain its current self-sufficiency in grain.”

Hij maande de Chinese overheid aan hun politiek inzake nomaden en herders te herzien. Door allerhande beperkingen hebben de nomaden geen andere optie dan de verkoop van hun dieren en zich te hervestigen. Hij hoopt dan ook dat China investeert in de rehabilitatie van de graslanden en in dialoog gaat met de nomaden.

“Nomadic herders in Western Provinces and Autonomous Regions, especially in the Tibet (Xizang) and Inner Mongolian Autonomous Regions, are another vulnerable group. The Grassland Law adopted in 1985 both in order to protect grassland and in order to modernize the animal husbandry industry towards commodification has now been complemented by a range of policies and programmes, including ‘removing animals to grow grass’ and ‘returning farmland to forest’.”

“These programmes seek to address the degradation of pasture lands and control disasters in the low lands of China. They include measures such as grazing bans, grazing land non-use periods, rotational grazing and accommodation of carrying capacity, limitations on pastures distribution, compulsory fencing, slaughter of animal livestock, and the planting of eucalyptus trees on marginal farmland to reduce the threat of soil erosion. While there is little doubt about the extent of the land degradation problem the herders should not be put in a situation where they have no other options than to sell their herd and resettle.”

“The Special Rapporteur encourages the Chinese authorities to engage in meaningful consultations with herding communities, including in order to assess the results of past and current policies, and examine all available options, including recent strategies of sustainable management of marginal pastures. He also encourages the Chinese authorities to invest in rehabilitating pasture, and to support remaining nomads with rural extension. The potential of livestock insurance programmes should also be explored, as tested successfully in Mongolia. Such programs, which pay nomads to restock and recover after a major disaster, encourage nomads to keep herds at much smaller scale as they would not fear losing their herding activity after such disasters if covered by such insurances.”

Het recht op voedsel is misschien een atypisch voorbeeld van mensenrechten. Naast politieke en civiele rechten van individuen definieert de VN ook het recht op voedsel, wat eveneens een recht op land impliceert. De collectieve rechten van 2.5 miljoen nomaden die gedwongen worden te verhuizen worden geschonden. De missie vond plaats tijdens het goedkeuringsproces van het 12de vijfjarenplan van de Chinese Volksrepubliek.


Bronnen:

1. http://www.rsfood.org
2. text and photo’s © Han Vandenabeele, juli 2011

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s