Tibetan MPs meet EU officials in Brussels

BRUSSELS – A visiting Tibetan parliamentary delegation led by Speaker Penpa Tsering have met EU officials and apprised them about China’s repressive policies on Tibet which has pushed over 121 Tibetans to set themselves on fire in protest.


On Monday (4 Nov), the delegation met with the Administrator of EU Committee of the Regions (COR) and exchanged views on a wide range of issues, including the deteriorating situation inside Tibet. Mr Vincent Metten, the EU Policy Director of the International Campaign for Tibet, accompanied the delegation.

The delegation attended the 98th Tibet Intergroup meeting hosted by the European Parliament and exchanged information on its working. The speaker apprised the group on current Chinese policies on Tibet, which is driving Tibetans to resort to desperate forms of protests, including self-immolation.

On Tuesday, the delegation met with several members of the European Economic and Social Committee (EESC) and representatives of the European External Action Service (EEAS), including Mr Gerhard Sabathil, the director for East Asia. Theey also met with representatives of the Flemish Parliament and a group of Senators of the Belgian Parliament.

DSC_0090 - kopie

They also met with Belgium Tibet Support Groups, executive members of Tibetan community and addressed the Tibetan Association at Anwerpen.

Earlier on their arrival in Brussels, the delegation was accorded a warm welcome at the Brussels airport by Mr Ngodup Dorjee, the representative of His Holiness the Dalai Lama and representatives from Tibetan community.

The Parliamentary delegation will leave for Paris on Nov 6 for an extended tour of France, Netherlands, the UK and Germany before heading back to India.


2. http://www.tibetoffice.eu 2013
3. photo’s © Han Vandenabeele

Tibetan Community in Belgium Welcome Sister Shichak Proposal


BRUSSELS: Kalon Gyari Dolma of the department of home arrived at the Brussels International Airport on 6 August on a three day visit to Belgium as part of her official tour of Europe. She was received at the airport by Mr Ngodup Dorjee, the Representative of His Holiness the Dalai Lama, the president of Belgium Tibetan community and the representatives of local Tibetan organisations.

On 7 August, Kalon Gyari Dolma met with the presidents and representatives of Tibet support groups including the executive director of International Campaign for Tibet in Brussels and other Belgian friends of Tibet. She apprised them about the purpose of her visit and also thanked them for their continued support for Tibet.

Later in the afternoon, Kalon Gyari Dolma held a meeting with the Tibetan community of Belgium in Antwerpen. She briefed the audience on the Kashag’s proposal of Sister Shichak project whereby community relationship is proposed to be established between the Tibetan settlements in India, Nepal and Bhutan and the Tibetan communities in western countries to benefit both the communities. The Tibetan community in Belgium welcomed the proposal with much enthusiasm and proposed to work on it in due course of time.


Before her departure to Amsterdam, Kalon Gyari Dolma made a courtesy call on Mr Dinkar Khullar, the Indian Ambassador to Belgium, Luxembourg and the European Union. Kalon Gyari Dolma accompanied by the Representative Ngodup Dorjee will visit Amsterdam and Paris before heading back to India on 14 August.


1. Office of Tibet Brussels
2. photo’s © Han Vandenabeele

Conference on Tibet’s Environment at the European Parliament in Brussels 19th June 2013


On Wednesday 19th June 2013, a conference on Tibet’s Environment was organized at the European Parliament in Brussels. It was hosted by the Members of the European Parliament Mrs. Satu Hassi (Greens), Mr. Thomas Mann (EPP) and Mrs. Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (S&D), and jointly organized by the Office of Tibet in Brussels, the International Campaign for Tibet (ICT) and the Unrepresented Nations and Peoples Organization (UNPO). Keynote speaker was Mr. Tenzin Norbu, Head of the Environment and Development Desk of the Central Tibetan Administration at the DIIR in Dharamsala, India.

More than 60 people attended the seminar, including Members of the EP and their assistants, journalists, Belgian Tibet Support Groups such as Tibetan-Flemish Circle of Friends (Tibetaanse-Vlaamse Vriendenkring), Lungta Association Belgium and Lights on Tibet, and officials from the European Commission. Representatives of Tibetan-Flemish Circle of Friends were president Dennis Barbion and Phuntsok Dolma. Moderators were Members of the EP Mrs. Satu Hassi and the President of the Tibet Intergroup at the EP Mr. Thomas Mann.


MEP Mr. Thomas Mann welcomed everyone and expressed his gratutide for participDSC_0294ating in the conference about this very important subject, the damaged environment in Tibet. “The environment in Tibet has undergone many changes, due to the global climate change, deforestation and depopulation. We warmly welcome Mr. Tenzin Norbu from Dharamsala in India and we are looking forward to hear his speech. We at the European Parliament are united, there is a lot of solidarity and unity for Tibet among many Members of the European Parliament.”

The Tibet Intergroup of the European Parliament consists or more than 110 MEPs and was founded by Mr. Michel Hervé (French member of the EP) in 1989 to fulfill three main objectives: creating opportunities for informal discussion amongst MEPs who were interested in the situation in Tibet, providing information on the subject for their colleagues and the public in general and encouraging various form of political actions.


MEP Mrs. Satu Hassi: “The Environment is a global problem, it’s not only regional or national but it’s global. The ice mass at the poles is melting. Because of general climate changes the glaciers melt. On the three poles the ice is melting, not only at the North of South Pole but also in Tibet, the Third Pole. Many major rivers originate in Tibet. A lot of people depend on those big rivers, 2 billion people or 47% of all the population depend on those rivers that are sometimes heavily polluted. Another great influence on the EnvironmDSC_0282ent are the destructive industries, for example mining by the Chinese in Tibet on a large scale. Sometimes there are tragic incidents in the mining like the one in March 2013 when 83 miners got killed.”


After these introductions by the MEPs, Mr. Tenzin Norbu of the DIIR Environmental Department in Dharamsala gave a speech enriched with a PowerPoint presentation showing statistics, pictures and videos.

Mr. Tenzin Norbu: “At the Environmental and Development Desk we are checking the destruction of the Environment in Tibet, the industries who have an impact on this, and the influence on the local people. In my talk I will focus on 3 issues: deforestation, the nomads movement and the global climate change.”


Mr. Tenzin Norbu explained that Tibet is considered by scientists as the Third Pole: “Tibet has the largest reservoir of fresh water, for example in lots of glaciers, but also in permafrost and rivers. Tibet has 46,000 glaciers covering an area of 105,000 sq. km. It is the highest, largest and coldest plateau on Earth. Tibet has more fresh water than the North and South Pole. Tibet is the central point of negotiations between China and India, two world powers. The Tibetan Plateau is 4,500 meters above sea level, but now it looks like an upland island high above sea level as the ice is melting. Tibet is the Water Tower of Asia. 30% of all the water flows from Tibet. The Mekong river is the most important, also for fishermen.”


He mentioned the resource exploitation. There are 200 active mining sites in Tibet, most copper mines but also gold etc. There are more than 30 different resources. Another fact is the deforestation in Tibet. In 1950 there were 25 million hectares forests in Tibet, in 1985 13,5 million.  Because of the deforestation there has been a huge flood of the Yangtse river in 1998, so there is a huge global ecological problem because of the new industries. In 2012 there is still lots of deforestation, for example in the East of Lhasa. “Something is not right in Tibet and today we don’t speak about human rights but about the environment only. About the mining, there are 3 zones of copper mining in Tibet. Already 26,700,000 tons of copper was mined and 755 tons of gold. We raise the big question for who is this beneficial? Is it beneficial for the locals? No, not at all…” A short video from 2009 was shown about the wastewater discharge in a local stream in Dineth in Amdo. On the video you could see the dumping in the local water very clearly. Of course this only happens at night.

Mr. Tenzin Norbu: “Another thing are the rare Earth elements. To the South of the Nam Tso Basin, heavy materials and rare elements were found in the soil. There is also a lot of lithium mining. In Gyama Valley, cupper sulphite, a heavy metal was detected in the surface water. The Chinese authorities always say that there is no problem with the water, that the water in Tibet is fresh. Because of the pollution, also lots of animals died.”

In Tibet, the Tibetan people protest against the destruction of the Environment and the mining of the natural rDSC_0290esources. In Shigatse there have been lots of protests against the mining in 2010, but also in Shifang, Sichuan, in July 2012. “In 2010 there have been 15 different mining protests in Tibet, and 4 protests in 2012. Thousands of people in total have protested. The locals raised their voice and sometimes the protest was successful and the mining was stopped. Such actions give us a huge hope, not just for the Tibetans but for the environment.”


Another issue is the exploitation of Water Resources, the damming of rivers. This is important for many South Asian countries. No river in Tibet is not being dammed, and because of damming, seismic events were very active from 1973-2012.


Pastoral nomadism


Mr. Tenzin Norbu: “The Tibetan word for nomad is ‘drokpa’ and in fact nomad is not a good translation, it’s a mobile lifestyle. For 8000-9000 years there is a pastoralist culture in Tibet. The Chinese authorities say the drokpa are are economic migrants but in fact it’s nomad removal, it’s not a resettlement as the Chinese say. Grassslands need to be grazed, grazing extend the growing season. The first removals of nomads were in the Machu-Drichu-Zachu region. China says it wants to educate nomads but testimonies of nomads who fled Tibet has stated that the policy of removal is not even explained to the nomads. With the removal of nomads and the new lifestyle, there is a big problem of unemployment and alcohol, but there is also a lot of begging, prostitution and poverty.”


The damage to the meadows is final, the grasslands cannot be restalled. The nomads who were expelled, are now living in ghettos. They are also used for tourism reasons. They have to dress up with their traditional clothing and decorations for pictures for tourists. Now people also need to pay an entrance fee to visit the Holy Lake. Nomadic women are also used for washing the cars of the Chinese police and the children are not taught at school. The nomads don’t have a choice, they cannot go back, this is not possible because they don’t have a life stock. Afterwards, the 15 minutes documentary “From Nomad to Nobody” by Michael Buckley was shown, about the life of nomads in Tibet, their removal by the Chinese authorities and the life in the ghettos.


Impact climate change


Mr. Tenzin Norbu: “20% of the glaciers is retreated in 40 years, so 20% of the glaciers is lost. The Himalaya is retreated on a fast rate compared with European and other glaciers. The permafrost is melting because of the global warming but also due to human interference. In connection with those human disturbances, the change is due to renovations, for example the construction of highways. This has a huge impact on the environment. There is thermal slumping, and the highways need to be repaired every few years because of subsidence. There is also vegetation destruction, and because of the highways, the ground temperature is affected. The big questions are: who has benefit of all this, and who is employed? Definitely not the locals. The Chinese always politicize protests by Tibetans, also protests to protect the environment.”


The Tibetan Plateau plays an important role in generating and regulating the Asian Monsoon. Nowadays the rainfall is disturbed, even in India. Because of this, there will definitely be much more migration in the future.

At the end of his talk, Mr. Tenzin Norbu asked for more support and protection of the environment: “China is pollutant no. 1. They don’t have the right to destruct the Environment of Tibetans who live there already 8000-9000 years. The most important import from Tibet to India is silence: Tibetans escaping Tibet are afraid to speak when they still have relatives in Tibet. We hope for more support by the European Parliament and Tibet Groups, because saving the Tibetan plateau saves peace and harmony.”


MEP Mr. Thomas Mann ended the very interesting but confrontational and disturbing conference with a message of hope: “We never stop supporting Tibet. You can be sure that we continue our support. The Tibet Intergroup and many MEPs are interested in the Tibet issue and we follow up everything. From the EP we also take action through resolutions. We continue to do so!”


1. text © Dennis Barbion
2. photo’s © Han Vandenabeele
3. Dennis Barbion is a Tibet supporter, buddhist and human rights activist based in Belgium. Currently he is the President of Tibetaanse-Vlaamse Vriendenkring (Tibetan-Flemish Circle of Friends) and Coordinator of Tibetan Social Service Belgium Chapter. For more information about the associations: www.tibetvlaanderen.be (website in Dutch) or www.facebook.com/tibetvlaanderen (Facebook page in English) and www.tibetalsocialservice.org or www.facebook.com/TibetanSocialServiceBelgiumChapter. To contact Dennis Barbion: dennis.barbion@telenet.be.


“Ik ben het resultaat van 50 jaar democratie en geweldloosheid”

De Tibetaanse eerste minister Lobsang Sangay over zijn beleid, China en de Dalai Lama.

Tijdens zijn bezoek aan Europa stond België hoog op de agenda. De eerste minister van de Tibetaanse regering in ballingschap had een afspraak in het Europese Parlement en stond de Tibet Support groepen van de Benelux te woord. Wij waren dan ook present toen Dr. Lobsang Sangay zondag 27 november arriveerde aan het Radisson Blu in Antwerpen. Op de stoep schudden we elkaar vriendschappelijk de hand en trokken naar een vergaderzaal op de eerste verdieping van het hotel. Daar stak hij opgewekt – en zichtbaar uitgerust – van wal.

“Het is de eerste keer in lange tijd dat ik nog eens acht uur geslapen heb. Ik doe in 12 dagen 7 Europese landen aan en dat is best vermoeiend. Ik ben toegekomen in Zwitserland en had een overvolle agenda. Ondanks een gigantisch jetlag moest ik er onmiddellijk invliegen. Er waren verschillende meetings gepland waar er in totaal 400 mensen méér kwamen opdagen dan ingeschreven. Dat gaf me een ongelooflijke energieboost. Daarna bezocht ik Berlijn, Oslo, Kopenhagen en Parijs. Overal heb ik met politici, activisten en Tibetanen gepraat en ook de belangstelling van de media zat goed. Maar België en de conferentie in het Europese parlement krijgen de main focus. Ik moet er spreken op de Tibet Intergroup Conference on Genuine Autonomy. Vandaag is trouwens de 106de dag sinds mijn inauguratie en dus valt de conferentie op de 108ste dag, een gunstig getal.”

–          Als boeddhist hecht u waarschijnlijk veel waarde aan de numeriek?

“Wel, ik stond erop dat de inzegeningsceremonie als Kalon Tripa van start ging op 8 augustus om 9 uur, 9 minuten en 9 seconden. Dit naar analogie met het startsein van de Olympische Spelen in Beijing drie jaar eerder. Daarmee wou ik een symbolische statement maken want ook de Chinezen hechten veel belang aan getallen. Op die dag vieren we trouwens ook de verjaardag van Guru Rinpoche, de Indische yogi die het boeddhisme over Tibet verspreidde. Met cijfers kan je ver gaan. Daarnaast kunnen, vanuit een Tibetaans standpunt, nog andere zaken gunstig zijn. Zo getuigde ik enkele weken geleden voor de Mensenrechtenraad in het Amerikaanse congres op dezelfde plaats waar de Dalai Lama zijn Vijfpunten-plan voorstelde. Dinsdag ben ik in het Europese parlement aanwezig waar hij het Straatsburg-voorstel bekend maakte. Ik beschouw dit als auspicious.”

Kandidaat van de verandering

–          Hoe staat u tegenover het politieke pensioen van de Dalai Lama, veel Tibetanen wensten dat hij zijn positie behield?

“Het was de wens van Zijne Heiligheid om de macht over te dragen maar langs alle kanten werd gevraagd en zelfs gesmeekt om aan te blijven. Ook tijdens de tweede Special Meeting in Dharamsala werd hierover een petitie gehouden. Toch weigerde de Dalai Lama en zei dat als hij een constitutionele monarchie moest leiden zoals in Groot-Brittannië, men hem dan eerst een koningin moest geven (lacht). We moeten zijn wens respecteren maar hij blijft onze grootste spirituele en morele leider. Dat staat buiten kijf. Toen Zijne Heiligheid jong was droeg de regent de politieke macht aan hem over. Vandaag volg ik hem op als democratisch verkozen leider. Dit was zijn ultieme doel. Die beslissing is er natuurlijk niet van vandaag op morgen gekomen. Tijdens de voorronde werd duidelijk dat ik het vertrouwen van heel wat Tibetanen genoot. Voor de Dalai Lama was dit een indicatie dat het geschikte moment was aangebroken.”

–          De media spreekt van een nieuw hoofdstuk binnen de hedendaagse Tibetaanse geschiedenis?

“Je mag het juist niet zien als een nieuw hoofdstuk. Dit is het gevolg van een natuurlijke evolutie en een voortzetting van de politieke autoriteit van Tibet. Het was de vijfde Dalai Lama die in 1642 voor het eerst de religieuze en wereldlijke leiding van Tibet combineerde. Dit systeem werd in stand gehouden tot de huidige, 14de Dalai Lama. It was his long cherished goal om de macht door te geven aan een democratisch verkozen leider. Daardoor valt de politieke legitimiteit nu op de schouders van de eerste minister. Net zoals het machtscentrum is verplaatst van Lhasa naar Dharamsala. Het is gewoon een natuurlijke continuïteit. Ook al portretteert de Chinese media mij als een terrorist en noemt de Chinese overheid mijn aanstelling illegaal. Ik ben spiritueel gezegend door Zijne Heiligheid en ben rechtsgeldig verkozen door de Tibetaanse bevolking. Mijn aanstelling krijgt ook internationale erkenning, wat nog eens ondersteund zal worden door EU-parlementariërs op de conferentie. Ik mag mezelf daarom de wettige en democratische verkozen politieke leider van de Tibetanen noemen. Sinds zijn aankomst in Dharamsala in 1959 was het de droom van de Dalai Lama om een seculiere, democratische maatschappij te vormen. Dat gebeurde systematisch: jaar na jaar en decennia na decennia.“

–          Drie seculiere kandidaten streden voor de post van Kalon Tripa, je mag spreken van een mentaliteitsveranderingen binnen de gemeenschap?

“Ik was de change kandidaat en de mensen stemden voor verandering. Het is de stem van de politieke meerderheid, niet de stem voor de juiste of verkeerde eerste minister. Op het vlak van administratie kan je spreken van een complete scheiding van Kerk en Staat maar de verkiezingscampagne verliep volgens boeddhistische principes. Na een debat in Dharamsala deelden mijn tegenspeler Tenzin Tethong en mezelf een 12 uur durende taxirit naar Delhi. Toen we daar aankwamen – en dat kan misschien een les zijn voor de leden van het EU-parlement – waren er slechts twee kamers vrij in het hotel. Een voor de organisatoren van het debat en de andere kamer voor ons twee. Doorheen de campagne belden en mailden we elkaar frequent en deelden campagnetips. Voor, tijdens en na de verkiezingen zijn we vrienden gebleven. Dat is misschien de praktische invulling van de Dalai Lama zijn visie rond boeddhistische democratie. Tijdens de campagne heb ik vele gemeenschappen bezocht verspreid over Azië, Amerika en Europa. Het was geen gemakkelijke opdracht om het kiezerspubliek te bereiken want Tibetanen leven wereldwijd verspreid over dertig landen. Aan de andere kant moesten bijvoorbeeld de nomaden uit Lhadak vele uren door een sneeuwstorm lopen om, hopelijk op mij, te stemmen. De inspanningen waren wederzijds. Tibetanen van Australië tot Alaska, van Dharamsla tot Brussel over Washington DC namen deel aan de verkiezingen. We mogen dus met trost verkondigen dat het verkiezingsproces goed verlopen is.”

–          Wat zijn de aandachtspunten van de huidige regering?

“Op korte termijn wordt onderwijs onze hoogste prioriteit. We moeten er naar streven om binnen de tien jaar 10.000 professioneel opgeleide Tibetanen te tellen onder de bevolking in ballingschap (er wonen 150.000 Tibetanen buiten Tibet, nvdr). In Tibet zelf moeten we ijveren voor 100.000 hoger opgeleiden. Maar ons uiteindelijke doel is het werk en de erfenis van de Dalai Lama verderzetten. In bepaald opzicht leidde ik een goed en comfortabel leven in de VS waar ik 16 jaar verbonden was met de universiteit van Harvard. Er werd me vaak gevraagd waarom ik dat leven wou opgeven om terug te verhuizen naar India. Wel, het antwoord is simpel: als Tibetaan moeten we eigenaarschap nemen van onze beweging en strijd. Maar ik ben niet de enigste. Ook minister Dicki Choyang van het departement Informatie heeft een goede carrière in de PR opgegeven om mijn regering te vervoegen. We hebben altijd succesvolle Tibetanen gehad die terugkeren naar Dharamsala om onze strijd kracht bij te zetten. Als wens en visie van de Dalai Lama en als hoop voor de mensen in Tibet is het onze plicht. Naast onderwijs vormen ook gezondheid en economie belangrijke concentratiepunten.”

Geweldloosheid en zelfverbranding

–          De laatste gesprekken met China dateren van januari 2010, wat zijn de vooruitzichten inzake de Sino-Tibetaanse dialoog?

“We hebben de laatste 50 jaar geïnvesteerd in democratie en geweldloosheid en ik ben daar het resultaat van. Als je dergelijke principes vertegenwoordigt kan een oplossing er alleen komen via dialoog. Daarom is Middle Way de te volgen weg en streven we naar betekenisvolle autonomie binnen het kader van de Chinese grondwet. De Tibetaanse zaak komt vaak op de tweede plaats maar Tibetanen blijven strijden met of zonder de steun van de internationale gemeenschap. Door ons te negeren zenden wereldleiders een verkeerd signaal uit: met democratie en geweldloosheid boek je geen resultaten. Andere vrijheidsbewegingen en autoritaire regimes trekken daar ook hun conclusies uit, wat alleen tot meer geweld kan leiden. Wij zijn de laatste twee jaar vragende partij geweest om de dialoog met China terug op te starten. Helaas heeft Beijing daar tot op heden geen gevolg aan gegeven. Misschien zal daar volgend jaar verandering in komen wanneer China nieuwe leiders zal aanduiden.”

–          Hoewel Middle Way het officiële beleid bepaald zijn er ook (veelal jonge)Tibetanen die eerder voor Rangzen of onafhankelijkheid en gewelddadige strijd zouden opteren.

“In de jaren ’50 was mijn vader een monnik toen hij zich aansloot bij het verzet, Chushi Gangdruk. Toen ik studeerde aan de universiteit van Delhi was ik een van de leiders van het Tibetan Youth Congress (een organisatie die streeft voor de onafhankelijkheid van Tibet, nvdr). Ik heb dus zelf een bepaalde evolutie doorgaan. Nu sta ik voor autonomie maar heb begrip voor Rangzen. Iedereen kent wel iemand in zijn familie die te lijden heeft of had onder het Chinese beleid. Mijn nonkel is neergeschoten door de Chinezen – point blank. Daarop moest mijn tante, die zwanger was, elke week door het dorp paraderen en werd ze tot schande gemaakt. Uiteindelijk pleegde ze zelfmoord door in een rivier te springen. Dergelijke tragische verhalen zijn schering en inslag. Toch moeten we vasthouden aan geweldloosheid. Dit heeft ook een praktische kant: er zijn 6 miljoen Tibetanen tegenover 1.3 miljard Han-Chinezen. Hoewel we non-violence hoog in het vaandel dragen, betekent dit niet dat we de Chinezen moeten aanvaarden en tolereren. Dat is onze kracht. Doorheen de jaren heb ik vele Chinezen ontmoet en ik kan je verzekeren dat het niet altijd gemakkelijk was om met hen te communiceren. Maar dialoog blijft de te volgen weg. Ik begrijp hun frustraties en we hebben een democratisch systeem dat vrijheid van meningsuiting onderschrijft. Er moeten verschillende stromingen en opinies zijn binnen de gemeenschap. Dat is gezond voor een democratie. Eenmaal die visies tot een scheuring leiden dan wordt het wel problematisch.”


–          De Tibetaanse strijd mag dan geweldloos zijn, toch ondernemen verschillende Tibetanen de laatste maanden extreme maatregelen.

“Tibetanen in Tibet hebben altijd duidelijke signalen geven dat ze in een hulpeloze situatie zitten. Sedert 2008 gebeurt dit heel frequent en er braken toen protesten over het hele plateau uit. Tibetanen leven onder een officieuze staat van beleg en vooral de kloosters hebben het zwaar te verduren. Kijk maar naar het Kirti-klooster waar de geloofsgemeenschap verminderd is van tweeduizend naar zeshonderd monniken. De rest is verdreven, gearresteerd of verdwenen. De monniken worden zwaar onderdrukt door het Chinese regime wat leidt tot wanhoopsdaden zoals zelfverbranding. Sinds maart zijn er al 11 gevallen van zelfverbranding geweest. Zes daarvan zijn gestorven, van de anderen weten we niets. Waarom kiest iemand om te sterven? Als je een keuze hebt, wil je leven. Hoe ver moeten die mensen dan niet gedreven worden om over te gaan tot dergelijke wanhoopsdaden. Jezelf in brand steken is gruwelijk en extreem pijnlijk. Zijne Heiligheid en de CTA ontmoedigen dan ook elk protest in Tibet omdat we de gevolgen kennen.”

–          Hoe kan je zoiets tegenhouden?

“Ik heb een Tibetaan gesproken die in Nepal zichzelf in brand had gestoken en het overleefde. Hij vertelde me dat bij een eerste poging zijn vriend – aan wie hij had toevertrouwd – hem had tegengehouden. Een maand later slaagde hij er wel in. Deze mensen handelen individueel en voelen zich extreem eenzaam en wanhopig. Dat is ook de reden waarom het even duurt vooraleer we weten wie ze zijn en hebben we niet altijd een foto van hen. Ik probeer met mijn trips naar de VS en de EU een signaal van hoop te sturen naar de mensen in Tibet. Alle teksten en resoluties worden vertaald en Tibet terug binnen gesmokkeld. Misschien heeft het toch een beetje effect want er zijn al een tijdje geen zelfmoordacties geweest (Helaas stak enkele dagen later een monnik zichzelf in brand in de Tibetaans Autonome Regio, de 12de sinds maart 2011, nvdr).“

Twee maten, twee gewichten

–          Kan de Chinese grondwet een middel zijn om de strijd te winnen?

“De Tsjechische schrijver en politicus Vaclav Havel sprak over de power of the powerless en rechtspraak in een belangrijk middel om voor je rechten op te komen. China beweert een rechtstaat te zijn en wij willen betekenisvolle autonomie. Dit staat beschreven in de Chinese grondwet van 1982 en het Minderheidsbeleid van 1984. China beschouwt Tibet als een interne kwestie waar niemand tussenbeide moet komen. Toch komt Zhu Wei Qun, de officiële spokesperson van Tibet, in december naar de EU om zijn kant van het verhaal te doen. Tibet is geen intern probleem van China en ook geen territoriale, grondwettelijke of institutionele uitdaging. Er is enkel een gebrek aan politieke wil om de kwestie op te lossen. De Chinese grondwet onderschrijft het recht op speciale administratieve regio’s. Kijk naar Hong Kong of Macau waar het principe van ‘een land, twee systemen’ heerst. Beijing wil ook Taipei meer autonomie schenken, al denkt Taiwan daar anders over (de Volksrepubliek beschouwd het Oost-Aziatische eiland als een afvallige provincie maar in realiteit is Taiwan onafhankelijk, nvdr). Waarom zij wel en wij niet? Simpel, Beijing beschouwd de inwoners van die gebieden als Chinees. Mocht Tibet echte autonomie krijgen zou dit nochtans een mooie les zijn in politieke diversiteit en een meer gematigd China met zich meebrengen, een win-winsituatie voor beide partijen.“

–          Wat zal er gebeuren als de Dalai Lama sterft en een opvolger gekozen moet worden?

“Volgens de Dalai Lama zijn er twee mogelijkheden inzake zijn opvolging: reïncarnatie of emanation, waarbij hij gedurende zijn leven nog een opvolger aanduidt. Uiteraard zal China zijn eigen kandidaat naar voor schuiven. De Panchen Lama is daar het bewijs van. De Chinese panchen lama zit echter meer in Beijing dan in Lhasa en spendeert meer tijd op politieke meetings dan met het lezen van boeddhistische teksten. De Tibetanen weten wie het meest credibiliteit heeft. De Chinese Communistische Partij mag dan atheïstisch zijn, toch heeft ze blijkbaar een enorme interesse in reïncarnatie. Misschien moeten ze dan maar eens beginnen met de reïncarnatie van Mao en andere revolutionaire leiders te zoeken. De Dalai Lama liet weten dat hij een beslissing gaat nemen wanneer hij de leeftijd van 90 jaar zal bereiken. Hij is daar zeer specifiek in hoewel niemand weet hoelang hij zal leven. Zijne Heiligheid is altijd tien stappen voor op de rest en wij weten natuurlijk dat hij een lang leven zal leiden en 113 jaar zal worden. (lacht)”

–          Tot slot, in uw artikel ‘China in Tibet: Forty years of Liberation or Occupation’ (Harvard Asia Quarlley 1999) was u van mening dat het mogelijk was om de vriendschappelijke relaties tussen China en Tibet te herstellen. Deelt u, na meer dan een decennia, nog steeds die mening?

“Als er een keuze is moet het volgens mij mogelijk zijn om de goede relaties ten tijde van de Tang- en Yarlungdynastie te doen heropleven. De hardline politiek van de communistische partij verhindert dit jammer genoeg. Op het niveau van de gewone bevolking kunnen we dit zeker bereiken, maar na 60 jaar bezetting moeten we natuurlijk realistisch blijven. Daarom hebben we jullie steun nu meer dan ooit nodig. Ik wil jullie dan ook vragen om goed met ons te communiceren en ons op de hoogte te brengen van jullie activiteiten.”

–          Hartelijk dank voor dit gesprek.

Text and photo’s © Han Vandenabeele, november 2011

Onder de loep: Tibetaanse regering in ballingschap

DSC_1067Het Centraal-Tibetaans Bestuur van Zijne Heiligheid de Dalai Lama (CTB) is de officiële voortzetting van de Tibetaanse regering daterend van voor de Chinese inval. De Tibetaanse regering in ballingschap werd opgericht na de vlucht van de Dalai Lama en zetelt sedert mei 1960 permanent in Dharamsala in het noorden van India. Het CTB beschouwt het als zijn taak de vreedzame strijd van het Tibetaanse volk te leiden en de vrijheid te herstellen in Tibet. Daarnaast staat het CTB in voor het welzijn van meer dan 145.000 Tibetaanse ballingen. Het overgrote deel bevindt zich in India, Nepal en Bhutan terwijl ongeveer 25.000 Tibetanen verspreid zijn over de rest van de wereld. Bij de opvang en rehabilitatie van vluchtelingen vormen onderwijs, democratie en zelfvoorziening de belangrijkste accentpunten.

Vanaf de oprichting van het CTB legde de Dalai Lama als staatshoofd de nadruk op het democratiseren van het overheidsapparaat. Dit proces evolueerde doorheen de jaren en vandaag beschikt het CTB dan ook over alle departementen en onderdelen van een vrij democratisch bestuur. Het is belangrijk om weten dat het CTB niet ontworpen is om aan het hoofd te staan van een toekomstig en vrij Tibet. In zijn manifest ‘Guidelines for Future Tibet’s Polity and Basic Features of its Constitution’ stelde de Dalai Lama dat het huidige bestuur ontbonden zou worden indien Tibet terug vrij zou zijn. De Tibetanen die in hun vaderland wonen zouden dan de nieuwe regering vormen. Eerst zou er een tijdelijke overgangsregering met aan het hoofd een interim-president aangesteld worden. De Dalai Lama zou daarna al zijn wereldlijke macht overdragen en binnen de twee jaar verkiezingen houden.

The future of Tibet should be the Tibetans to decide. The question of Tibet is not a question of the future of the Dalai Lama. It concerns the happiness and welfare of six million Tibetan people.”

Het ‘Charter van de Tibetanen in Ballingschap’ vormt het uitgangspunt voor de werking van het CTB en werd door het parlement in 1991 goedgekeurd. De grondwet is gebaseerd op de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en de boeddhistische leer en garandeert de onafhankelijke werking van de drie machten (i.e. rechterlijke, wetgevende en uitvoerende macht). Aangezien de regering zich in ballingschap bevindt, wordt de grondwet in deze vorm niet officieel erkend en is het gebruik beperkt tot de werkzaamheden van de regering en het parlement in ballingschap.

The primary aim of the Tibetan Administration in exile shall be to endeavour to maintain a just policy for the achievement of the common goal of Tibet, and in addition, at the present moment, protect Tibetans in Tibet from present hardships and danger; and shall formulate a policy of social welfare to secure just and equal opportunity for the economic development of Tibetans in exile. Furthermore, it shall endeavour to provide reasonable opportunity to all Tibetan youth for the procurement of a modern education and the derivation of the ancient cultural heritage of Tibet; and in particular, shall also strive to provide adequate health services for sound mental and physical development.

Een belangrijk onderdeel in de strijd voor de rechten van de Tibetanen zijn de onderhandelingen die plaatsvonden tussen de afgevaardigden van de Dalai Lama en de Chinese overheid. De contacten tussen beide partijen werden hersteld onder het leiderschap van Deng Xiaoping eind jaren ’70. De Chinese leider nodigde toen vier Tibetaanse onderzoeksmissies uit om de toestand in het land te evalueren. De bezoeken onder leiding van de broer van de Dalai Lama, Gyalo Thondup, wekten hevige emoties op bij de plaatselijke Tibetaanse bevolking. De rellen in Lhasa eind jaren ’80 kelderden verdere toenaderingen en de onderhandelingen bereikten een dieptepunt. Uiteindelijk liet de Dalai Lama zijn onafhankelijkheidseis varen en koos voor een meer pragmatische toenadering: autonomie. Deze toegift zorgde ervoor dat de gesprekken met de Volksrepubliek terug opgenomen werden en tussen 2002 en oktober 2008 kwamen beide partijen verschillende keren samen. Maar ook deze laatste bijeenkomsten garandeerden geen vooruitgang. Het Tibetaanse voorstel voor meer autonomie (alle Tibetaanse gebieden onder een regionale overheid, nvdr) en controle over de immigratie van Han-Chinezen werden door de Chinese afgevaardigden met vijandigheid ontvangen.


Na een halve eeuw van ballingschap en acht vruchteloze gespreksrondes met China vond de Dalai Lama een evaluatie van zijn ‘Middenweg’ en de werking van het CTB op zijn plaats. Hij verklaarde dat zijn geloof in de Partij ‘dunner en dunner’ werd en riep daarom een speciale vergadering in het leven. De vergadering in Dharamsala werd bijgewoond door ongeveer 600 Tibetanen: vorige en huidige ministers van het TCB, ngo’s, monniken en vertegenwoordigers van de Tibetaanse diaspora. Zijne Heiligheid was zelf niet aanwezig om het proces niet te beïnvloeden zodat iedereen – van gematigden tot radicalen – vrij hun mening zouden uiten. Na een week van intens debatteren beslisten de deelnemers zich unaniem achter de Dalai Lama en de regering te scharen. Belangrijk was echter ook het feit dat onafhankelijkheid terug openlijk bespreekbaar werd, hoewel slechts een minderheid hiernaar streeft. Een woordvoerder van het CTB verklaarde achteraf dat ‘er voorlopig geen afgezanten meer worden gezonden richting China’ en dat ‘indien China niet positief reageert op onze voorstellen we geen andere keuze zullen hebben dan volledige onafhankelijkheid te eisen’. Ook België stuurde een vertegenwoordiger van de Tibetanen in ons land naar Dharamsala.

Rechterlijke macht

De Tibetaanse Hoge Commissie van Justitie is het hoogste rechterlijke orgaan binnen het CTB. De commissie is verantwoordelijk voor burgerlijke geschillen binnen de Tibetaanse gemeenschap in ballingschap in het wettelijk kader van het gastland. In de praktijk functioneert de commissie in hoofdzaak als klankbord voor klachten van Tibetanen over de werking van het CTB. De commissie is samengesteld uit drie leden met gelijke macht en zetelt voor vijf jaar of tot de leden de leeftijd van 65 jaar bereikt hebben. Op elk moment kan het parlement een motie van wantrouwen indienen voor het beëindigen van hun ambt. Om de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht te waarborgen worden de drie hoogste leden van de commissie aangeduid en aangesteld door de Dalai Lama, na goedkeuring van het parlement.

Wetgevende macht

flash3005113690De oprichting van het democratisch verkozen parlement was een van de eerste verwezenlijkingen van de Dalai Lama in zijn inspanningen voor meer democratie. Het Tibetaanse Parlement in Ballingschap bestaat uit minimaal 43 en maximaal 46 leden. De Tibetaanse provincies U-Tsang, Amdo en Kham kiezen elk 10 afgevaardigden waaronder ten minste twee vrouwen. De vier traditionele Tibetaans-boeddhistische scholen en de inheemse Bön-traditie duiden er elk twee aan. Drie leden vertegenwoordigen de Tibetaanse diaspora in het Westen, waaronder een uit Noord-Amerika en twee uit Europa. Tenslotte kunnen drie leden rechtstreeks aangeduid worden door de Dalai Lama voor hun autoriteit op het vlak van kunst, wetenschap of gemeenschapszin.

Het parlement komt tweemaal per jaar samen maar bij een dringende noodzaak kan de Dalai Lama oproepen tot een vervroegde zitting. Als vertegenwoordigers van het volk ondernemen de parlementsleden periodieke bezoeken aan de verschillende Tibetaanse gemeenschappen. Het parlement staat ook in nauw contact met de Lokale Vergaderingen, opgericht in 37 grote Tibetaanse gemeenschappen wereldwijd. De grondwet bepaalt dat een gemeenschap met meer dan 160 leden een eigen Lokale Vergadering in het leven mag roepen. De Lokale Vergadering heeft dezelfde werking en structuur als het parlement.

Uitvoerende macht

De Kashag of de ministerraad vormt de uitvoerende tak van het Centraal-Tibetaans Bestuur en de leden zijn Kalons of ministers van het CTB. De Tibetaanse grondwet schrijft voor dat de Kashag uit maximaal acht leden bestaat inclusief de Kalon Tripa, het equivalent van de eerste minister of minister-president. Sedert april 2001 wordt de Kalon Tripa rechtstreeks verkozen door de Tibetaanse gemeenschap in ballingschap en dit voor een periode van vijf jaar. In dit tweeledig proces worden eerst de zes grootste kanshebbers gekozen om vervolgens in de tweede ronde de eerste minister aan te duiden. De Kalon Tripa van zijn kant dient daarna een lijst van potentiële ministerkandidaten in bij het parlement.

De Kashag wordt bijgestaan door het Kashag Secretariaat dat instaat voor de administratieve werking van de ministerraad. Een niveau lager bevindt zich de Planningscommissie, een bureau dat zich in hoofdzaak bezighoudt met socio-economische ontwikkelingen binnen de TibDSC_0047etaanse gemeenschap en als raadgever fungeert. Verder evalueert de commissie de activiteiten uitgevoerd door de acht verschillende departementen of ministeries die onder de Kashag vallen: religie en cultuur, huisvesting, financiën, onderwijs, veiligheid, informatie en internationale relaties en tot slot gezondheid.

Reeds van bij de oprichting van het CTB onderstreepte de Dalai Lama het belang van een goede opleiding en ijverde voor een combinatie van modern en traditioneel onderwijs. Het Ministerie van Onderwijs zorgt voor de opleiding van ongeveer 28.000 leerlingen, verspreid over meer dan 77 Tibetaanse scholen in India, Nepal en Bhutan. Tevens werden er nog scholen en organisaties opgericht als ‘Tibetan Children’s Village’ (TCV) en ‘Tibetan Home Foundation’ die weeskinderen en gehandicapte kinderen opvangen en van een opleiding voorzien. Het ministerie en autonome organisaties als het TCV ontvangen hiervoor meerdere giften en donaties van individuen en organisaties. Aan de hand van sponsoringsprogramma’s kan het ministerie studenten voorzien van de nodige beurzen en financiële bijstand leveren voor hogere studies.

Hoewel de Tibetanen in ballingschap voor bepaalde projecten afhankelijk zijn van sponsors en buitenlandse giften, is zelfvoorziening uitermate belangrijk voor het voortbestaan van de gemeenschap en Tibetaanse strijd. De Dalai Lama legde hier van bij het begin de nadruk op. Op het politieke vlak houdt het Ministerie van Financiën de uitgaven van de regering in het oog en vergaart het de nodige inkomsten. De jaarlijkse vrijwillige bijdrage van de Tibetaanse gemeenschap buiten Tibet vormt het leeuwendeel van haar inkomsten. Elke Tibetaan in ballingschap betaalt afhankelijk van zijn of haar leeftijd en woonplaats jaarlijks een vast bedrag. Daarboven komt dat alle tewerkgestelde Tibetanen een deel van hun salaris bijdragen of Tibetanen die zelfstandig zijn een deel van hun netto winst schenken. Tot nu toe leidde het CTB 25 ondernemingen om bijkomende gelden te verkrijgen. Deze ondernemingen worden nu gaandeweg geprivatiseerd om dat het runnen van winstgevende zaken niet langer strookt met het beleid van de regering.

‘…keeping in view the backdrop of basic principles of Middle path, non-violence, self-reliant, genuine livelihood & eco-friendly as advised by His Holiness the Dalai Lama, but heeding to the fact of prevailing trends and possible future trends in the market as it is evidently impossible to live in isolation both in political or economical affairs in this ever-globalizing world.’

Als niet erkende regering heeft het CTB ook de taak haar eigen bevolking en de internationale publieke opinie in te lichten over de situatie in Tibet. Het Ministerie van Informatie en Internationale Relaties dient als protocolbureau van de regering en staat in contact met de internationale media en Tibet Support-groeperingen over de hele wereld. Onder het ministerie vallen ook de buitenlandse missies in 11 verschillende landen, waaronder India, Zwitserland, de VS en het Bureau van Tibet opgericht in Brussel. Als EU Coördinator Office bereidt het Bureau van Tibet de bezoeken van de Dalai Lama aan Belgische en Europese instellingen in Brussel voor. Verder onderhoudt het contacten met de Tibetaanse diaspora en de Tibetaanse boeddhistische centra in België. Het bureau functioneert als rechtstreekse afgevaardigde van de Tibetaanse Regering in Ballingschap en staat in dialoog met volksvertegenwoordigers, ngo’s en mensenrechtenorganisaties.

Text and photo’s © Han Vandenabeele, februari 2009