Voorzitter NDPT te gast in ons land

We ontmoetten Chime Youngdung in Brussel-Centraal tussen zijn vele afspraken door. Chime, voorzitter van de National Democratic Party of Tibet (NDPT) was te gast in België van 21 tot 27 juni. Op vraag van en gecoördineerd door United Nations for a Free Tibet (UNFFT) bezocht Chime gedurende een maand zes verschillende Europese landen: Duitsland, Spanje, Frankrijk, Zwitserland en Oostenrijk. Tijdens zijn verblijf aan ons land had Chime een druk gevuld agenda. Naast enkele vergaderingen met oa Vrienden van Tibet, les Amis du Tibet Luxembourg en Tashi Wangdi van het Tibetbureau in Brussel sprak hij voor de Tibetaanse gemeenschap en de Tibet Intergroup in het Europees Parlement. Later op de week vond er een onderhoud plaats met vertegenwoordigers van drie Belgische politieke partijen (Ward Kennes van CD&V, Eva Brems van Groen! en Rik Verwaest van N-VA). Tijdens deze Europese tournee deed Chime uiteenzettingen over de NDPT, de opkomende verkiezingen en het belang van democratie.

“De Europese tour heeft een tweeledig doel. Aan de ene kant is het – uiteraard – belangrijk om meer ruchtbaarheid te geven aan
onze partij, National Democratic Party of Tibet (NDPT), en voeren we campagne voor onze kandidaat parlementariërs en eerste ministers. Maar aan de andere kant is het ook belangrijk om de Tibetanen in Europa te sensibiliseren over de aankomende verkiezingen en het belang van een democratisch systeem.“

“De komende verkiezingen zorgen voor de nodige spanning en opwinding onder de Tibetaanse bevolking. Nieuwe leiders kiezen betekent ook nieuw vertrouwen opbouwen. Daarom voeren we discussies aan en moedigen we ze verder aan. Of je nu kiest voor middenweg of rangzen (onafhankelijkheid, nvdr), het belangrijkste is dat je weet waar ze voor staan. Beide opties willen op hun manier het Tibetaanse volk steunen. Zijne Heiligheid de Dalai Lama streed al het grootste deel van zijn leven voor Tibet. Hij is onze leider en we geloven in hem. Daarom blijven we achter zijn middenweg staan. Anderzijds leven we – op initiatief van de Dalai Lama – in een democratie en hebben we recht op onze mening. Zo is het mogelijk om ook rangzen op tafel te leggen en te bespreken. Sommige mensen hebben er vaak een verkeerd beeld van. Het is niet omdat je een voorstander bent van onafhankelijkheid dat je je daarom tegen Zijne Heiligheid keert. Zo zit het niet in elkaar. Er moeten verschillende opinies en meningen zijn. Enkel zo kunnen we groeien.“

“Iedere Tibetaan die 18 jaar is en houder van het Green Book (een soort Tibetaans vluchtelingenpaspoort uitgeven door de overheid in Dharamsala, nvdr) mag stemmen. Het is wel belangrijk op voorhand te registreren en dat kan vanaf deze maand (de registratie moest voltrokken worden tussen 18 juni en 18 augustus 2010, nvdr). Eenmaal geregistreerd kan je in elke gemeenschap stemmen onder het oog van een stemcomité.”

“Ons democratiseringsproces is een natuurlijk proces. We evolueren in de goede richting, maar er is nog veel werk aan de winkel. Zo krijgen monniken nog steeds twee stemmen. Deze traditie gaat terug naar een ‘once upon a time in Tibet’ en kloosters nog alle macht in handen hadden. Tot op vandaag blijft dit een gevoelig onderwerp in onze gemeenschap. In ballingschap zijn de monniken opgeleid in brede zin van het woord: ze weten wat er in de wereld rond hen gebeurt en zijn op de hoogte van politiek. Op een bepaald moment zullen ze zelf inzien dat ook zij slechts een enkele stem nodig hebben. That’s common sense and a natural evolution. Tijdens mijn campagne in India heb ik de grootste kloosters bezocht om er te spreken. De interesse was immens en de reacties achteraf waren positief. Zes jaar geleden zou dit niet mogelijk geweest zijn, maar alles is in beweging. We leven in de 21ste eeuw en moeten meegaan met de tijd. We zijn, slowly slowly, op de goede weg.”

“Veel zal ook afhangen van onze toekomstige parlementariërs en eerste ministers. Het is aan de jonge generatie om verandering te brengen. Zij vormen de nieuwe leiders. China will shake! Ik geloof er in ieder geval in. In Tibet zijn er zoveel jongeren die iets willen ondernemen maar niet kunnen. In ballingschap hebben ze die kans wel en is het onze taak  hen daarin te steunen. We hebben nood aan advocaten, mensenrechtenactivisten…: opgeleide mensen. Momenteel volgen meer dan 100 Tibetaanse studenten politieke wetenschappen. Dat is een succes! Vanaf de begindagen in ballingschap onderstreepte Zijne Heiligheid het belang van een goede opleiding.”

“Deze week in België was een leerrijke ervaring en een sterke start van de tournee. Alles werd in goede banen geleid door UNFFT en er was een rijk gevuld agenda. Hoogtepunt voor mij als partijvoorzitter was het onderhoud met Thomas Mann en de Tibet Intergroup in het Europees Parlement. Ook de gesprekken met de Belgische politici en Tashi Wangdi waren zeer interessant voor me. Het doet deugd om te zien dat we ook hier veel steun krijgen. Vrienden van Tibet en de andere supportgroepen doen mooi werk. Ik hoop dan ook dat ze de Tibetaanse zaak blijven steunen.“


Text and photo’s © Han Vandenabeele, december 2010

“Tibetanen zijn klaar voor een meerpartijenstelsel”

Chime Youngdung over politiek, verkiezingen en de National Democratic Party of Tibet

De vraag van de Dalai Lama aan het Tibetan Youth Congress om zich politiek te organiseren vertaalde zich in de oprichting van de National Democratic Party of Tibet (NDPT). Zestien jaar na datum is deze nog steeds actief. Als voorzitter van Tibets eerste en enige politieke partij is Chime Youngdung een drukbezet man. Tussen het sensibiliseren van de Tibetaanse jeugd door, reist hij de wereld rond voor de Tibetaanse zaak. Hij pleitte al voor verschillende Europese parlementen, nam deel aan internationale debatten en was een van de leidersfiguren van de ‘March to Tibet’ in 2008. Onze redactie nam contact met hem op in zijn thuisbasis Dharamsala.

– Mijnheer Youngdung, negen onderhandelingen tussen Chinese en Tibetaanse afgevaardigden hebben weinig productief resultaat opgeleverd. Hoe ziet u dit evolueren?

“Ik sta sceptisch tegenover toekomstige gesprekken over een betekenisvolle ‘Tibetaanse Autonome Regio’ en hun goede afloop. De Chinese overheid is niet bereid tot serieuze onderhandelingen over te gaan of enige concessies te maken. In de toekomst zou de Tibetaanse overheid het onderwerp onafhankelijkheid op tafel moeten leggen. Er is verandering nodig zodat onze mensen en cultuur kunnen overleven. Let wel, we hanteren geweldloosheid en opteren voor een constructieve dialoog!”

– China organiseerde in eigen land het ‘5th Work Forum on Tibet’ waarbij de focus werd gelegd op de verdere ontwikkeling van de regio. Komt de Volksrepubliek graag naar buiten met zijn economisch cijfermateriaal?

“Het Forum is er op geen enkele manier gekomen in het voordeel van de Tibetanen. Wanneer de Chinese overheid spreekt over de ontwikkeling van het gebied doelt ze op een vooruitgang die de partijleden verrijkt en die een verhoging van Chinese immigranten met zich meebrengt. Uiteindelijk zullen deze ‘verbeteringen’ de omgeving meer slecht dan goed doen. Ik vrees dat de gewone Tibetaanse bevolking geen vruchten zal plukken van die zogenaamde ontwikkeling.”

– De tweede ‘Special Meeting’ staat gepland voor augustus. Twee jaar geleden schaarde de gemeenschap zich achter de ‘Middle Way’ aanpak. Veel individuen en groeperingen steunen echter ‘Rangzen’. Kan het onderwerp onafhankelijkheid dan wel serieus in overweging genomen worden?

“De gebruikte referentie op de vergadering werd gehouden in ballingschap waar slechts een minderheid Tibetanen woont. Een geheime peiling afgenomen in Tibet wees erop dat de meeste Tibetanen onafhankelijkheid verkiezen (zie grijs kader). Vorig jaar vond hier in India een ‘Young Intellectuals Forum’ over Rangzen plaats. De steun is echt wijdverspreid. Daarom moeten we op de hoogste overheidsniveaus de optie serieus bespreken. Onafhankelijkheid voor het Tibetaanse volk is echt een realistisch standpunt. Voor de Chinese invasie was Tibet historisch gezien een onafhankelijk land. Bovendien streeft ons volk al decennia naar onafhankelijkheid. Weet je, de geschiedenis staat bol van onderdrukte volkeren die uiteindelijk onafhankelijkheid en zelfdeterminatie bereikten.”

Gezocht: Kalon Tripa

– Volgend jaar vinden er in Dharamsala verkiezingen plaats. De nieuwe Kalon Tripa (nvdr minister-president of eerste minister van Tibetaanse Regering in Ballingschap, TRB) wordt dan verkozen. Een belangrijke gebeurtenis, lijkt me?

“Het is niet alleen belangrijk dat we een bekwame Kalon Tripa aanduiden, maar evenzeer geschikte parlementsleden. Het zijn de parlementsleden die uiteindelijk de overheidshervormingen moeten leiden. Ze hebben uiteraard wel de Kalon Tripa nodig om de hervormingen te implementeren. In de aanloop van de verkiezingen hield NDPT al paneldiscussies in Dharamsala en Bylakuppe (in de Zuidindische deelstaat Karnataka, nvdr) om de mensen te sensibiliseren over democratie en de moeilijkheden waar onze overheid mee te kampen heeft. Eind maart organiseerde NDPT haar derde ‘General Body Meeting’, een vergadering met de vertegenwoordigers van alle regionale afdelingen. De respectieve afdelingen schuiven elk hun kandidaten voor parlementslid of Kalon Tripa naar voor. Uit deze selectie kiezen we 15 kandidaten voor elk van de drie regio’s en bovendien drie voor de functie van premier. We plannen intense campagnes voor alle genomineerde kandidaten.”

– Op internetfora wordt er reeds hevig gespeculeerd en gediscuteerd. Er circuleren vragen die potentiële premiers moeten beantwoorden. We hadden deze graag met u overlopen. Welke maatregelen in het voordeel van de Tibetanen in Tibet kan de overheid in ballingschap nemen?

“De Tibetanen in ballingschap vormen maar een klein deel van het totale aantal Tibetanen. De meeste onder ons leven in Tibet. Wij, hier in ballingschap in Dharamsala, weten dat onze ‘brothers and sisters’ onder de huidige Chinese bezetting zullen blijven strijden voor vrijheid en gerechtigheid. We organiseren internationale mediacampagnes om de wereld er aan te herinneren dat China de mensenrechten schendt. Ook lobbyen we bij internationale organisaties zoals de Verenigde Naties en de Europese Unie. Enkel dergelijke instellingen kunnen de nodige druk uitoefenen op China om zijn politiek van brutaliteit en onderdrukking stop te zetten.“

“Een andere maatregel die we moeten nemen is de hervorming van onze democratie om ze sterker te maken. Een meer democratische regering zou de gemeenschap goed doen: ze zou sterker staan in haar relatie met China en het zou aantonen dat een democratie in Tibet kan bloeien.”

– Naast schending van de mensenrechten doen er zich nog andere en minder gekende problemen voor zoals landonteigening, ongelijkheid in opleiding en in tewerkstelling.

“Het beste wat we kunnen doen om de Tibetanen in Tibet te helpen is het openbaar maken van de problemen die je aanhaalt. Hoewel een groot deel van de wereld op de hoogte is van de politie brutaliteit en onrechtmatige detenties, kennen ze misschien niet de armoede, ongelijkheid en discriminatie waaronder de Tibetanen gebukt gaan. De Chinese overheid schept graag op over het recordtempo waarmee ze het leven van haar burgers heeft verbeterd. Het is echter duidelijk dat het welzijn van de Tibetanen er niet op vooruit gaat, maar eerder verslechtert. Meer zelfs: het is belangrijk om te onderstrepen dat China in zijn aanpak van de Tibetanen geregeld zijn eigen wetten schendt. Door bewustwordingscampagnes kunnen we de Chinese overheid er misschien toebrengen om op zijn minst haar eigen wetten te respecteren.”

– Wat zou u doen om de Tibetaanse nederzettingen nieuw leven in te blazen en zo de huidige exodus van jonge Tibetanen in hun zoektocht naar werk tegen te gaan?

“De meesten onder hen zijn boer of doen vooral zaken tijdens de wintermaanden zoals de verkoop van truien. De jonge generaties krijgen nu de gelegenheid om te studeren aan universiteiten en vullen vacatures in die niet toegankelijk waren voor hun ouders en grootouders. Uiteindelijk zien we geen probleem in een carrière buiten de kampen want de banden met de gemeenschap blijven sterk. Veel jongeren leven in de ‘settlements’ maar werken elders. Anderen die wegtrekken keren geregeld terug om hun familie en vrienden te bezoeken. In de toekomst hopen we dat Tibetanen die succes kennen buiten de kampementen terug lokaal investeren en industrie creëren zodat er een zelfbedruipende economie ontstaat.”

– Hoe zou u het opleidingsniveau verbeteren binnen het bestaande schoolsysteem en hoe zou u jonge Tibetanen helpen om hun cultuur te behouden?

“Al geruime tijd bezoeken we scholen en geven we voorstellingen en voordrachten over het behoud van onze taal en cultuur aan Tibetaanse studenten. We verdelen ook tijdschriften, brochures en pamfletten met hetzelfde doel: het in stand houden van onze identiteit. In ballingschap sturen ouders hun kinderen of naar ‘Central Tibetan School Administration (CTSA)’-scholen geleid door de Indische overheid of naar ‘Sambuddha Tibetan Schools’ onder de mantel van het departement Onderwijs van onze regering. Daarnaast kunnen kinderen ook school lopen in het ‘Tibetan Children’s Village’ (TCV), een onafhankelijke organisatie. Zowel TCV als CTSA heeft een goed niveau. We kunnen wel suggesties doen om de werking te verbeteren, maar we zijn niet bij machte iets aan het leerplan te veranderen.”

DE VORMING VAN DE TOEKOMSTIGE LEIDERS

– NDPT neemt voorlopig niet deel aan het feitelijke regeren, maar fungeert als een soort oppositie. Hoe zou het huidige systeem beter kunnen functioneren volgens u?

“Onze partij heeft een dubbele rol te vervullen: die van politieke partij en die van niet-gouvernementele organisatie. Er is geen officiële erkenning van politieke partijen. Daarom participeren we door middel van het provinciesysteem waarop het parlement steunt (de gekozenen uit de 3 Tibetaanse regio’s moeten evenredig vertegenwoordigd zijn, nvdr). Als NDPT een derde van de zetels in het parlement wint kunnen we het systeem hervormen in de richting van een echte meerpartijendemocratie. We zijn ook voorstander van een tweekamerstelsel dat vertegenwoordiging van de provincies behoudt, maar tegelijk rekening houdt met een proportionele vertegenwoordiging volgens het bevolkingsaantal.”

– Denkt u als enige politieke partij dat de mensen klaar zijn voor een dergelijk systeem?

“Absoluut, de Tibetanen zijn klaar voor en willen een multi-partijstelsel. Veel Tibetanen steunen onze zaak deels door onze bewustwordingscampagnes en vraag naar hervorming. Als de structuur van onze huidige overheid verandert naar een partijsysteem, kunnen we een nieuwe generatie van leiders creëren. Als dit gebeurt, kan NDPT zich concentreren op het volwaardig functioneren als politieke partij met invloed op het overheidsbeleid en vertegenwoordigers in het parlement. Het zou ons toestaan de regering en het leven van de Tibetaanse ballingen te verbeteren en ons te sterken in de strijd voor de bevrijding van Tibet.”

– Hebben de geleverde inspanningen hun belang op lange termijn en zorgen ze voor een stevigere positie op het internationale toneel?

“Binnen de gemeenschap in ballingschap is ons lange termijn doel educatie en democratie te versterken. Met een opgeleide bevolking staan we in een betere positie om de wereld te informeren over onze situatie. Veel mensen zijn op de hoogte van de Tibetaanse zaak en weten wat de Chinese overheid gedaan heeft en tot op heden doet. Op een dag zullen die mensen leiders kiezen die de Tibetaanse zaak oprecht steunen. Wereldleiders kunnen China daarop aanspreken en voor verbetering zorgen. China kan onder druk gezet worden om Tibet te bevrijden, maar hulp van de internationale gemeenschap is hierbij noodzakelijk. “

– U bezoekt veel scholen, organiseert workshops en paneldiscussies om bewustzijn te creëren. Hoe staan jonge Tibetanen tegenover politiek en de toekomst?

“Wereldwijd zijn er jongeren die politiek bewust en toegewijd zijn, terwijl andere dat niet zijn. Maar onder de huidige prangende situatie in Tibet hebben Tibetanen niet de keuze: ze moeten toegewijd zijn. Dit is de hoofdreden waarom we zo hard werken om bewustzijn te creëren bij jongeren. Het is wel opvallend dat er gemakkelijker gepraat wordt met de jonge generaties over de problemen in Tibet en onze overheid. De jonge garde heeft meer mogelijkheden tot hoger onderwijs, wat op zijn beurt resulteert in meer voeling met politiek en openheid voor hervormingen. Meer zelfs: NDPT ondersteunt Tibetaanse studenten die zich specialiseren in politiek en internationale relaties om bij te dragen aan de vorming van de volgende generaties leiders.”

WERELDWIJDE SENSIBILISERING

– U sprak al in verschillende landen en parlementen (Chime Youngdung was onder andere in Italië, Spanje en België te gast, nvdr). Welk systeem zou u toepassen voor een vrij Tibet?

“In de toekomst hopen we op een democratische Tibetaanse overheid met een eerste minister en een tweekamerstelsel. Een van de kamers zou bestaan uit nationale vertegenwoordigers rechtstreeks verkozen door het volk. De andere kamer wordt samengesteld uit provincieafgevaardigden verkozen door de mensen in hun respectieve provincie. De hervorming van de overheid en de verderzetting van het democratiseringsproces vormen onze prioriteiten. Een stevig democratisch systeem kan dan dienen als blauwdruk voor een toekomstige overheid in Tibet.”

– Hoe kan de Europese Unie bijdragen tot het oplossen van de Sino-Tibetaanse kwestie?

“Uiteindelijk krijgen we geen officiële steun van de Europese Unie of Europese overheden. Dat gezegd zijnde is de Europese bevolking steeds een goede vriend en supporter van Tibet geweest. In de toekomst hopen we dat de Europese kiezers leiders aanduiden die zich niet onder druk laten zetten door de Chinezen. In tegendeel. We hopen op leiders die China onder druk zullen zetten om de misdaden tegen de menselijkheid te stoppen en Tibet te bevrijden.”

– Wat zijn de toekomstplannen? De opening van een regionale afdeling in Italië (Chime kwam vorig jaar op uitnodiging van de Tibetaanse gemeenschap in Italië een uiteenzetting doen over NDPT, nvdr)?

“We zouden graag overal in Europa en de wereld ‘chapters’ oprichten. Het is de bedoeling dat Tibetanen kunnen deelnemen aan de activiteiten van NDPT ongeacht waar ze leven. Maar voorlopig concentreren we ons op de komende verkiezingen.”

Hebt u nog een laatste gedachte voor de Belgische sympathisanten?

“Ik zou vragen aan alle activisten om de Tibetaanse zaak te blijven steunen. Het beste wat kan gedaan worden is aan jullie overheid en volksvertegenwoordigers officiële steun voor Tibet te vragen. In naam van de National Democratic Party of Tibet en de gemeenschap in ballingschap wil ik jullie bedanken voor jullie hulp en interesse. Ik hoop op een blijvende inzet voor deze prangende mensenrechtenkwestie. Het zou mooi zijn mocht de steun voor onze zaak nog toenemen.”

– Bedankt voor uw tijd en succes met de verdere campagnes.


Text and photo’s © Han Vandenabeele, mei 2010